به كوه گفتم عشق چيست؟! لرزيد به ابر گفتم عشق چيست؟! باريد به باد گفتم عشق چيست؟! وزيد به پروانه گفتم عشق چيست؟! ناليد به گل گفتم عشق چيست؟! پرپر شد به انسان گفتم عشق چيست؟! اشك از ديدگانش جاري شد و گفت: ديوانگيست

    ***بازم  هست***

                           ترازو..... 

                   چون از اندیشه ی گهواره پا به دنیا نهادم

                    در دنیا فقط دنیای مهر مادر را یافتم

                   ابروانم را شاهین ترازو قرار دادم

                   چشمانم را دو کپه ی آن کردم             و عشق مقدس مادرم را در آنها نهادم

                    که چقدر بزرگ بود به آن اندازه ژرف و ظریف

                    کوه هیمالیا را به جای سنگ ترازو گذاشتم         کوه با کپه ی خویش بالا پرید

                    دریاها را گذاشتم بالا پریدند باز

                    پایین کشید عشق مقدس مادرم

                    به جای سنگ ترازو کهکشانها را گذاشتم           باز هم عشق مادرم پایین کشید

                    عشق تو ای یار عشق تو هم گذاشتم  کپه ها باز هم بالا و پایین کردند

                     ولی وقتی از وطن یک مشت خاک گذاشتم

                     کپه های ترازو لب بر لب به هم بوسه زدند....